«Το Ελιξήριο Φεγγαριού είναι η υγρή ανάσα της σελήνης· ένα απόσταγμα από ασημένιες αχτίδες, νυχτερινούς ψιθύρους και κρυμμένες αλήθειες που γεννιούνται όταν ο κόσμος κοιμάται.
Φτιάχνεται από το φως που δεν αγγίζει ποτέ η μέρα, εκείνο που ξυπνά τα όνειρα, γιατρεύει τις σιωπές και μιλά στη γλώσσα της ψυχής.

Αντιπροσωπεύει την εσωτερική ισορροπία, τη διαίσθηση και την αναγέννηση.
Το φως του δεν λάμπει για να τυφλώσει, αλλά για να αποκαλύψει αυτό που ήδη υπάρχει μέσα μας: τη σοφία, τη γαλήνη και τη μυστική μας δύναμη.
Αγγίζει τον άνθρωπο όπως το φεγγαρόφωτο αγγίζει το νερό — απαλά, αλλάζει το σχήμα του, καθαρίζει τη σκέψη και απαλύνει το άβατο της καρδιάς.

Λένε πως όσοι κρατούν το ελιξήριο αυτό, κρατούν ένα θραύσμα ουράνιας αρμονίας·
μια υπόσχεση ότι ακόμη και στο πιο βαθύ σκοτάδι, υπάρχει πάντα ένα ασημένιο μονοπάτι που οδηγεί πίσω στο φως.»**